ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٩  

زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست

امتحان ریشه هاست

ریشه هم هرگز اسیر باد نیست

زندگی چون پیچکی ست

انتهایش میرسد پیچ خدا...


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢۸  

زندگی دفتری از خاطرهاست

یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک

یک نفر همدم خوشبختی هاست ،

 یک نفر همسفر سختی هاست ،

چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد...

 ما همه همسفریم

 


کلمات کلیدی:
 
پرواز
ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢۸  

تو را در سطر سطر خاطره

در ضرباهنگ غزل یافته ام

به یاد داری ؟

بالی آیا برای پرواز مانده؟

برای رفتن؟

تا انتهای اوج؟!

بیا تا دیگرباره لغتنامه مهر را بگشاییم

فصل عشق را،صفحه محبت را

و سطر پرواز را

                        پرواز یعنی،

بال در بال بادی خنک

نفس در نفس یاری همراه

دست اندر ساعد ساقی سیمین ساقی

نگاه در نگاهی شوخ

لب بر لبانی شیرین گفتار

زلم نوشان

در گرماگرم مغازله ای

تنیده در هم

با دو دل

تپان چون تپش زندگی

چون تپش ثانیه ها

و با حرارتی افزون تر از هرم کویر

با عطر گیسوانی پریشان در باد

که گلها را به میهمانی ریح می خواند

و با عطر نازک تنی

شوخ و شیرین

پرواز یعنی،

تاختن تا انتهای ذوق

تا آنسوی ادراک

تا تکلمی هم وزن

هم هجا با غزل عشق

تا رمیدن غزال

تا آغاز غزل

تا ردیف قافیه

باید تاخت با توسن تغزل

بر پهن دشت ابر

تا سرزمین سکوت

تا شب زلف نگار

تا سرخی لبی لعل

تاگیسوان آتش

تا خورشید

تا حب

تا چنگی بر تار زلف یار

تا زخمه ای بر رباب

تا ناله نی

و تا ترانه ترنم

باید رفت

پرواز را به خاطر بسپار

          پرنده مردنی ست.              

                                                                                                                         مهدی تبریزی

 ]http://i19.tinypic.com/6ynrr0h.jpg                                                                                                      


کلمات کلیدی:
 
همواره تويی
ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٧  

شبها که سکوت است و سکوت است و سیاهی

اوای تو میخواندم از لایتناهی

اوای تو می اردم از شوق به پرواز

شبها که سکوت است و سکوت است وسیاهی

امواج ندای تو، به من میرسد از دور

دریایی و من تشنه ی مهر تو، چو ماهی

وین شعله که با هر نفسم می جهد از جان

خوش میدهد از گرمی این شوق گواهی

دیدار تو گر صبح ابد هم دهدم دست

من سر خوشم از لذت این چشم براهی

ای عشق ! تو را دارم  و

دارای جهانم

همواره تویی

هر چه تو گویی و

 تو خواهی.

http://i8.tinypic.com/6kemw06.jpg


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٧  

چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتر انکه مرغی زقفس پریده باشد

پرو بال ما بریدند و در قفس گشودند

چه رها چه بسته ، مرغی که پرش بریده باشند

من از ان یکی گزیدم که به جز یکی ندیدم

که میان جمله خوبان به صفت گزیده باشد

عجب از حبیبم  اید که ملول مینماید

نکند که از رقیبان سخنی شنیده باشد

اگر از کسی رسیده است بدی به ما بماند

به کسی مباد از ما که بدی رسیده باشد

http://i14.tinypic.com/8f46ses.jpg


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

ایا شما که صورتتان را

در سایه ی غم انگیز زندگی

مخفی نموده اید

گاهی به این حقیقت یاءس اور

اندیشه میکنید

که  زنده های امروزی

چیزی به جز تفاله ی یک زنده نیستند؟؟!!


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است؟

گفتا : تو خود حجابی ورنه رخم عیان است

گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت ؟

گفتا نشان چه پرسی ، ان کوی بی نشان است

گفتم  مرا غم تو خوشتر ز شادمانی

گفتا که در ره ما ، غم نیز شادمان است

گفتم که سوخت جانم از اتش نهانی 

گفت انکه سوخت او را کی ناله یا فغان است

گفتم فراق تا کی ؟               گفتا که تا تو هستی !

گفتم نفس همین است        گفتا سخن همان است !

گفتم که حاجتی هست       گفتا بخواه از ما !

گفتم غمم بیفزا ،                گفتا که رایگان است

گفتم زفیض بپذیز  این نیم جان که دارد

گفتا نگاه دارش  ،

غمخانه ی تو جان است

 


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٤:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

امشب از کوچه پس کوچه های خاطره با یاد تو میگذرم

چه بویی می اید ، تو هم حس میکنی ؟

بوی عطر با تو بودن است ،

ای عزیزتز از جان ! یادت نیز همچون بودنت هوا را معطر میکند .

دلم تنگ است برایت ....

در خیالم با تو همگام شده و راه دریا را پیش میگیرم

چون تو با منی بوی  دریا نیز مستم میکند

تا به حال در سیاهی شب کنار اب رفته ای ؟

به صدای امواج گوش سپرده ای ؟

اینک این منم ، تنهای تنها با کوله باری از خاطرات تلخ و شیرین با تو بودن

چه شیرین است زمانی که کنار تو هستم و صدای امواج طنین افکن است

سرم را به سینه ات میفشارم و با شنیدن  صدای قلب پر مهرت ارام میگیرم

کاش بو دی .........

چقدر محتاجم به بودنت ،

به نگاهت ، به صدایت ، به خنده ات ،

به دستان پر مهرت ، به اغوش گرمت

ولی افسوس که نیستی و تنها یادت همیشه با من است ...


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

زندگی فرصت بس کوتاهی ست

تا بدانیم که مرگ

اخرین نقطه ی پرواز پرستو ها نیست

مرگ هم حادثه ایست

مثل افتادن برگ

که بدانیم پس از خواب زمستانی خاک

نفس سبز بهاری جاریست


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

فارغ از بود و نبود همه عالم بودن                                    گوی امید ز چوگان زمان بربودن

روز و شب مست و غزلخوان و صراحی در دست               بر در میکده ی شوق ، قدح پیمودن

واقف سر ازل گشتن و از چنگ خیال                               نغمه ی زهره و اوای ملک بشنودن

زل خاک به افلاک قدم بنهادن                                         بر حریم حرم سر خدا سر سودن

ایت دلبری و غایت مقصود شدن                                     روی چون اینه بر اهل جنون بنمودن

مایه بر چشم فسونکار زدن ، دل بردن                             هر زمان بر صف مجنون صفتان افزودن

اهوی دیده به دام نگهی افکندن                                     در بتخانه ی دل بر همگان بگشودن

یا چو مریم نفس قدس چشیدن وانگاه                          گنج سان کنج نهان از همه خلق اسودن

یکدم ار دولت دیدار توام دست دهد                                میزان اینهمه را بر دگران بخشودن


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٦  

من روز خویش را

با افتاب روی تو ،

کز شرق خیال دمیده است ،

اغاز میکنم

ان لحظه ها که مات

در انزوای خویش

یا در میان جمع

خاموش مینشینم :

موسیقی نگاه ترا گوش میکنم ،

گاهی میان مردم در ازدحام شهر

غیر از تو  ، 

 هر چه هست فراموش میکنم.


کلمات کلیدی:
 
زمستان
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٥  

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت              سرها در گریبان است.

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را،

نگه جز پیش پا را دید ،  نتواند

که ره تاریک و لغزان است .

وگر دست محبت سوی کس یازی ،

به اکراه اورد دست از بغل بیرون ،    

که سرما سخت سوزان است .

نفس ، کز  گرمگاه  سینه می اید برون ،  ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کا ینست ،  پس  دیگر چه داری چشم ،

زچشم دوستان دور یا نزدیک ؟

مسیحای جوانمرد من  !    ای ترسای پیر  پیرهن چرکین !

هوا بس ناجوانمردانه سرد  است ....... ای ......

دمت گرم و سرت خوش باد !

سلامم را تو پاسخ گوی ،  در بگشای !

منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم

منم من ، سنگ تیپا خورده ی رنجور .

نه از رومم ، نه  از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم .

بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم ،

حریفا !  میزبانا !   میهمان سال و ماهت پشت در چون موج میلرزد ،

تگرگی نیست ، مرگی نیست .

صدایی گر شنیدی ،    صحبت از سرما و دندان است .

من امشب امدستم وام بگذارم

حسابت را کنار جام بگذارم ،

چه میگویی که بیگه شد ،  سحر شد ،  بامداد امد ؟

فریبت میدهد ،  بر  اسمان ،   این سرخی بعد از سحرگه نیست .

قندیل سپهر تنگ میدان .   مرده یا زنده

به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود پنهان است

حریفا  !   رو   چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است .

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

هوا دلگیر ،   درها بسته ،   سرها  در گریبان است ،  دستها پنهان ،

نفسها ابر ،  دلها خسته و غمگین ،

درختان اسکلتهای بلور اجین ،

زمین دلمرده ،  سقف اسمان کوتاه ،

غبار الوده ،   مهر و ماه

زمستان ست.

                                                                     اخوان ثالث


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٥  

هوای خانه چه دلگیر میشود گاهی                                 ازین زمانه دلم سیر میشود گاهی

عقاب تیز پر دشتهای استغنا                                          اسیر پنجه ئ تقدیر میشود گاهی

صدای زمزمه ی عاشقانه ات حالی                                  فغان و ناله ی شبگیر میشود گاهی

از نگاه مردم بیگانه در دل  غربت                                   چشم خسته ی من تیره میشود گاهی

مبر زموی سپیدم گمان به عمر دراز                                جوان زحادثه ای پیر میشود گاهی

بگو اگر چه به جایی نمیرسد فریاد                                  کلام حق ، دم شمشیر میشود گاهی

بگیر دست مرا  اشنای درد ، بگیر                                    مگو چنین و چنان دیر میشود گاهی

به سوی خویش مرا میکشد چه خون و چه خاک                محبت است که زنجیر میشود گاهی


کلمات کلیدی:
 
راز شب
ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٥  

شب است و

سکوتي مبهم همه جا را فرا گرفته و مهتاب روشني بخش شبهاي تنهايي است.
راستي اين ارامش ژرف در شب از کجا سر چشمه ميگيرد ؟؟   ميداني؟؟؟
تا به حال در اين سکوت و سياهي او را خوانده اي؟  

  هيچ پاسخش را شنيده اي؟
  به گوش جان بشنو که چه زود جواب ميدهد.


کيست که انکار کند در تاريکترين لحظات زندگي , انگاه که
از همه جا رانده و مانده,

مغموم و ملول,  خسته و سرگردان به دنبال پناهي امن ميگردي
اوايي جانبخش تورا به سوي خود ميخواند
اين ندا در شب گويي با اوايي بلند تر به گوش ميرسد.


حال,  روح و جسمي خسته از اين همه سختي و ملال به شب روي اورده
تا اين تن خسته دمي بياسايد
تا انرژي رفته دوباره برگردد
تا براي روزي ديگر تاب و توان تحمل داشته باشد
 اما گاه انقدر بي رمق ميشود
که همين کسب انرژي را نيز نتواند.


شب روان است و من همچنان به دنبالش
انگاه که شب به استقبال از سپيده اغوش ميگشايد
من نيز به دنبالش به اميد فردايي بهتر همگام ميشوم
اما به راستي چه سخت و طاقت فرساست انتظار.... انتظار.... انتظار...
روز به انتظار شب,

شب به انتظار سپيده,
سپيده دمان به انتظار روزي بهتر,

و روز به انتظار فرداهايي که از ان من باشد
اه... به خود ميايم اکنون,
به دنبال مرحمي بر اين پاهاي تاول زده و خسته ام
که تا صبح دويده اند به دنبال خواسته ها و نيافته اند هنوز


 اي اشناي درد !!!! مرحمي داري براي اين پا و دل خسته؟

داني خانه ئ دوست کجاست ؟
ميخواهم دمي بياسايم فارغ از تمام ........................

 

کلمات کلیدی:
 
برای تو که .............
ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢٥  

تو کیستی ؟؟

که من اینگونه با تو دوباره ایه ایه ی زندگی را به تصویر میکشم

و تفسیر میکنم زنده بودن و زندگی دوباره را،

تو همچون دست نوازشگر نسیم,نگاه بیقرار و خسته ام را چون طفلی در اغوش مادر می نوازی

و این تلاطم و طوفان سرکش را رام میکنی،

ای عزیز!      انگاه که نیستم جستجویم کن: در سکوت ایینه ها،

در صدای تق تق برخورد دانه های باران با شیشه ی اتاق،   در صدای وحشی امواج ،

در صدای خش خش خرد شدن برگ در زیر پای عابران و .............   تمامی ناگفته ها را خواهی شنید،

من ترا جستجو میکنم در تمامی اصوات خوش عالم،

در عطر یاس و شب بوها,در سرخی و عطر رز که عاشقش هستم،

و در تمامی خوبیها به دنبال رد پایی از تو هستم وتو را یاد ارم
واینگونه در  مهدی که تو بنا کرده ای چو نو اموزی درس میگیرم.


کلمات کلیدی:
 
جادوی سکوت
ساعت ٥:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢۳  

من سکوت خویش را گم کرده ام

لاجرم در این هیاهو گم شدم

من که خود افسانه میپرداختم

عاقبت افسانه ئ مردم شدم

ای سکوت ای مادر فریاد ها

ساز جانم ازتو پر اوازه بود

تا در اغوش تو راهی داشتم

چون شراب کهنه شعرم تازه بود

در پناهت برگ و بار من شکفت

تو مرا بردی به شهر یادها

من ندیدم خوشتر از جادوی تو

ای سکوت ای مادر فریادها

گم شدم در این هیاهو گم شدم

تو کجایی تا بگیری داد من ؟

گر سکوت خویش را میداشتم

 زندگی پر بود از فریاد من


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٥:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢۳  

 ای هستی افرین ! ای بی نهایت  ! ای ناشناختنی و ای دست نیافتنی

ای انکه همه ئ خط و برگ گلها وگلبرگها و رنگ گلها و نقش هر چه زیباییست تو رقم میزنی.

ای بی تو بودن دوزخ شقاوت  !  و ای از تو گفتن بهشت سعادت !

من رهنوردی خسته ام و دلشکسته که به اشارت حضرتت میلیونها سال در معبر میلیاردها صلب و رحم راه پیمودم و عاشقانه به سویت ره گشودم ، من مرغ همیشه در پروازم که از بیشه ئ عشق پر گشودم و بال زنان ، دشتها ، دریاها ، کوهها و بادیه ها را زیر پا نهادم و به شوق تو نغمه سر دادم،

اگاهم که هنوز  جز مسافتی کوتاه نپیموده ام و تا روز میعاد شگفت راهی در پیش و فرا روی خویش دارم .

ای بزرگ ! در این نشاء که خود را به یاد دارم ،همه بیم بودم و امید ، اشک بودم و لبخند ،

گاه واصل بودم و زمانی غافل ،

خدایا چه میگویم ؟؟؟

نه واصل ، که همه عمر غافل بودم ، وصل تو  را به فراق بفروختم ، عشق را در هوس اموختم وخرمن سعادت را در شعله ئ بی خبری سوختم ،

چه باغها که در راه بود و ندانستیم ، یا دانستیم و گلگشت را  نتوانستیم ،

خدایا این حسرت میکشدم که در جاده های عمر چه گلزار ها بود و غنچه ای نچیدیم  و اینک در سراشیب عمر هوس الوده ام ، و کسی در من فریاد میزند :

ای تیره بخت ! و ای تهی دست ! چه بسا از کوچه باغهای سعادت گذشتی ولی دامنت خالیست ،  

بر گنجهای توفیق پای نهادی و کیسه ات تهیست ،

همه عمر کجا بودی و اکنون کجا میروی ؟؟؟

مهربانا !  این نداها ، این صداها ، این ملامتها تا مغز استخوانم را از حسرت میسوزد و شعله ئ ندامت را در من می افروزد که چرا انگونه که بایسته بود از بوستان عبادتت گل نچیدم ،

اینک شاخساری بی خوشه ام و رهنوردی بی توشه ، نه بی توشه ،  که خسته ،  رهنوردم  اما با پای بسته ،  از اینهمه دلی دارم ، اما شکسته ، گه گاه گمان بردم که خود را ساخته ام  ،

اما دانستم که خود سازی را نشناخته ام ،

ای معبود و ای مسجود ! این زمان  از همه کس نا امیدم و تنها یک امید دارم  :

امید به رحمت ورءفت تو که بی شبهه  ارحم الراحمینی

اگر تو برانی ام چه کنم ؟؟

و اگر تو نخوانیم را به که ارم که جز تو ندارم

به خیال خود در راه تو میجوشم و میکوشم و لحظه ای چند میخروشم 

اگر چه نورم اما دانم که همه قصورم ،

ای خالق باران !  تنها یک باران است که بر اتش دلم اب میزند  و ان باران رحمت و بخشایش تست که نا امید از رحمت تو مهجور است

گاه در خویش میگریم که خاطرام تاریک است و گاه با خود میخندم که اگر من دورم معشوق نزدیک است

اگر من تیره ام  او منیر است و اگر من همه شرمم او عذر پذیر !

من غافل و او کامل ، من گنهکارو او غفار ، اگر غفلت زهر عصیانم می چشاند رحمت بی منتهایش اتش خشمم را فرو مینشاند  ،

بدین بشارتست که ارام میگیرم

ای بخشاینده ئ همه ئ سیه نامگان   ، با همه شرمندگیها و قصور بندگیها از پیشگاهت

                        امید بخشایش دارم


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٤:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/٢۳  

به نام خدایی که همین نزدیکی است


کلمات کلیدی:
 
 
 
 
بهترین کدهای جاوا و قالب رایگان