زمزمه ای در بهار
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢٧  

                                                  

                                               

                                       دو شاخه نرگست ای یار دلبند                                           
 چه خوش عطری درین ایوان پراکند  
 اگر صد گونه غم داری چو نرگس  
به روی زندگی لبخند لبخند  

                                                    
                     گل نارنج و تنگ آب و ماهی
                     صفای آسمان صبحگاهی
                    بیا تا عیدی از حافظ بگیریم
                      که از او می ستانی هر چه می خواهی


                          سحر دیدم درخت ارغوانی
  کشیده سر به بام خسته جانی
   بهارت خوش که فکر دیگرانی
سری از بوی گلها مست داری                      
کتاب و ساغری در دست داری                      


  دلی را هم اگر خشنود کردی                    
    به گیتی هرچه شادی هست داری                     
                     چمن دلکش زمین خرم هوا تر                                  
                           نشستن پای گندم زار خوشتر                  
                           امید تازه را دریاب و دریاب                  
                                   غم دیرینه را بگذار و بگذر.                        

                                                                             

  


کلمات کلیدی:
 
خانه ی دوست کجاست؟
ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢۳  

خانه ی دوست کجاست ؟ در فلق بود که پرسید سوار
 آسمان مکثی کرد
رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید
و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت
نرسیده به درخت
کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است
و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است
می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می آرد
 پس به سمت گل تنهایی می پیچی
دو قدم مانده به گل
پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی
و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد
در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی
کودکی می بینی
رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه ی نور
 و از او می پرسی
خانه ی دوست کجاست؟
                                                              sohrab

 


کلمات کلیدی:
 
ای امید نا امیدی های من
ساعت ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢۱  

بر تن خورشید می پیچد به ناز
 چادر نیلوفری رنگ غروب
تک درختی خشک، در پهنای دشت
تشنه می ماند در این تنگ غروب
از کبود آسمان ها روشنی
می گریزد جانب آفاق دور
در افق بر لاله ی سرخ شفق
می چکد از ابرها باران نور
می گشاید دود شب آغوش خویش
زندگی را تنگ می گیرد به بر
باد وحشی می دود در کوچه ها
تیرگی سر می کشد از بام و در
شهر می خوابد به لالای سکوت
اختران نجوا کنان بر بام شب
نرم نرمک باده ی مهتاب را
ماه می ریزد درون جام شب
نیمه شب ابری به پهنای سپهر
می رسد از راه و می تازد به ماه
جغد می خندد به روی کاج پیر
شاعری می ماند و شامی سیاه
 دردل تاریک این شب های سرد
ای امید نا امیدی های من
برق چشمان تو همچون آفتاب
می درخشد بر رخ فردای من .
                                                      moshiri


کلمات کلیدی:
 
مثل باران
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱٦  

من نمیگویم در این عالم


گرم پو ، تابنده ، هستی بخش


چون خورشید باش


تا توانی  پاک ، روشن ، مثل باران


مثل مروارید باش.


کلمات کلیدی:
 
بدون شرح
ساعت ۸:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱٤  

سلام به همه ی شما دوستای خوب و عزیزی که همراهیتون دلگرمم میکنه و ممنون از اینکه تنهام نمیذارین
راستش به دلیل خونه تکونی وقتم کمتره منم که تنبللل
واسه همین عکس میذارم و نظرتون رو در باره عکس برام بنویسین لطفآ
 ببخشیددیگه

 اگه قشنگ نیست ولی خنده دار که هست ، نه؟؟


کلمات کلیدی:
 
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۸  

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید
 و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
 تپش تبزده ی نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
 ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه ی شهر شنید.

                                                                                       bahmani


کلمات کلیدی:
 
شب که آرام تر از پلک، تو را می بندم
ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٥  

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست
 محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت
 که در این وصف زبان دگری گویا نیست
بعد تو قول و غزل هاست جهان را اما
 غزل توست که در قولی از آن ما نیست
تو چه رازی که بهر شیوه تو را می جویم
تازه می یابم و بازت اثری پیدا نیست
 شب که آرام تر از پلک، تو را می بندم
در دلم طاقت دیدار تو تا فردا نیست
این که پیوست به هر رود که دریا باشد
 از تو گر موج نگیرد به خدا دریا نیست
 من نه آنم که به توصیف خطا بنشینم
این تو هستی که سزاوار تو باز اینها نیست
.                                bahmani



کلمات کلیدی:
 
خوش به حال غنچه های نیمه باز
ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢  

بوی باران بوی سبزه بوی خاک
شاخه های شسته باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس  رقص باد
نغمه ی شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوتر های مست
نرم نرمک  میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه ی رنگین نمی پوشی به کام
باده ی رنگین نمی نوشی زجام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می باید تهی ست
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ

هفت رنگش می شود هفتاد رنگ.                                                       moshiri

 


کلمات کلیدی:
 
 
 
 
بهترین کدهای جاوا و قالب رایگان